Seni severken yapayalnızdım...
Kimsesiz sevdim seni.
Kimsesizdi çiçeklerim.
Kimsesiz gülüşlerim vardı.
YALNIZLIK ektim çayırlara.
Dünya senle doldu.
Sevgiyi yalnız biçtim...
Neredeydi bilmiyorum kalabalıklar.
Hergün pek çok şey icat oluyordu.
Bir sürü haber alıyordum televizyondan.
Her gece seni düşlüyordum.
Ve her sabah yalnız uyanıyordum.
Yaşarken ölmek bu olsa gerek...
Yapayalnız bir uçurumun kenarında
Yanımda Cennetten kovulma zarif kedim.
Ve ACABA YALNIZ MIYDIM? diye
Kıvranıyor yüreğim...
Baraküda🍀
©baraküda
B