Yorgun adımlar, aşınmış kaldırımların izi,
Gözlerimde yalnızlığın soğuk gölgesi.
Kalabalıklar içinde kaybolmuş bir şehir gibiyim,
Yüreğimde sessiz çığlık, boğazımda düğüm, derin.
Umut yıldızları sönük, gökyüzü kapkara,
Karanlık gece hüznü, üzerime çöken ara.
Işık huzmesi arıyorum, uzakta bir parıltı,
Kederli yolda kaybolmuş, arayan ben mi, ışık mı?
Rüzgarın fısıltısı, eski şarkılar, hüzünlü nağmeler,
Geçmişin hayalleri, yankılanan melodiler.
Bu şehirde aradığım, neydi acaba?
Biraz sevgi, biraz merhamet, kalbimde sadece olsa.
Kalabalıklar akıyor, beni görmüyorlar,
Bu şehrin gölgesiyim, sessiz, kayıp, yalnızlar.
Bir gün yol bulurum belki, aydınlığa çıkarım,
Yalnızlığımla yaşarım, karanlıkta, ta ki o zaman.
©hasanbey.
H