YALNIZ YAPRAK
Sonbahar da.
Koca bir ağacın son yaprağıyım.
Rüzgar o kadar şiddetli ki.
Ha düştüm ha düşücem.
Dala öyle bir yapışmışım ki sımsıkı.
İşte sert bir rüzgar daha geliyor.
Direniyorum, direniyorum.
Ama çaresiz dayanamıyor ve kopuyorum.
Artık ağaçtan bağımsızım.
Havada süzüle süzüle yere yapışmışım.
İnsanlar üzerime basıyorlar.
Arabalarla üstümden geçiyorlar.
Zaman geçiyor ve akşam oluyor.
Ağaçtan bağımsız geçireceğim ilk gecem.
Evet belki karanlıktan biraz korkuyorum.
Sabah olmasını dört gözle bekliyorum.
.............
©tarkanben
T