Yolculuk uzun, bitmek bilmez bir çölde,
Kumlar savrulu, gökyüzü dumanlı perde.
Adımlar yorgun, kalp sızlıyor her adımda,
Yalnız yolcu, nereye gidiyor bu yolda?
Bir umut ışığı arıyor belki de uzakta,
Belki bir vatan, belki bir sıcak yuva.
Ama her adımda umutlar kırılıyor,
Yalnız yolcu, yalnızlığa gömülüyor.
Rüzgar fısıldıyor kulağına hüzünlü şarkılar,
Gözlerinde yaşlar, kalbinde yaralar.
Hatıralar canlanıyor gözlerinin önünde,
Geçmişin güzel günleri, şimdi sadece birer rüya.
Yolculuk devam ediyor, bitmek bilmeyen bir çölde,
Yalnız yolcu, nereye gidiyor bu yolda?
Belki bir gün bulur aradığını,
Belki bir gün biter bu sonsuz yolculuğu.
©hasanbey.
H