Sokaklar boş kaldı..
Işıklar ağlıyor kederli ve yalnız.
Susuyor hırsından ölen sonbahar.
Buralarda ressamın bin bir ilhamla
resmini çizdiği yaprakları
çöpçüler boş parklarda yakıyor...
Usul usul soğutuyor göz yaşlarımı rüzgar.
Aklıma geliyorsun garip bir hayalde..
Duvarlar şahit ıslak ve kederli
Onlar bile artık dayanamıyor.
Acıdan rutubet olup yerlere dökülüyor.
Kanıyor yüreğim sürekli,
Fransız ahşap bir masaya
vuruyorum yumruğumu...
Etil alkol başımı döndürüyor.
Yerlere dökülüyor zehir.
Uzayıp uzaklaşıyor.
Tespihim dağılmış gıcık eder gibi sanki
Yalnıza anlatır gib tane tane
tek tek ayrılığı anlatıyor...
Zulam da derdim
başım bedenime ağır geliyor.
Ellerin yok sonbaharda burada.
soğuk değilde adamı yalnızlık üşütüyor..
Tüm ölmüşler birikti hantal ruhumda.
Olmayacak hiçbiri artık bu sonbaharda.
Fotoğrafçının bin bir zahmetle çektiği beyaz çirkin gagalı afyonu patlamamış leylek
kaçmıyor artık uzaklara,
herşeyi boş veriyor...
Senin gidişin bana iyi bir tokat oluyor..
Martılar cam kenarında simit bekliyor.
Aç hepsi bana seni soruyor.
Şimdi ben nasıl derim gitti diye onlara...
Sokak çalgıcısı şarkımızı çalıyor.
Hiçbir şey Asla seni geri getirmiyor..
©uğurünver
U