İnsanın ızdırabı artar büyüdükçe
Toz pembe hayâlleri çoçuklukta kaldı
Büyücek gaye baloncukları tek tek
söndü, sönüyor.
Akşam ezanı sınırı yok
Ardını kovalayan yetişme telaşesi . dururken
Çamurdan tencere, yapraktan pilav yapamaz artık elleriyle
Çalışırken eli
Mızıkçılıkta yapamıyor
Boğazı düğümlenmiş şimdi
Artık korkmuyor masal
kahramanlarından
Gelek daha ağır basıyor
Veriyor şimdiden ağırlığını
Sen dünkü çocuk değilsin genç
Toz pembe hayatın büyüdüğünde öldü
Bulutlar trambolindi hülyalarında
Uçardın rüyalarında
En sevdiğin oyuncak mandalın
olmayacak
Korkun canavarlar değil
Kendi kendinesin
Kendinlesin.
©merişdmr
M