Yalnızım...
Kalabalıklar içinde yalnız
O ıssız sokakların korkunçluğu var içimde
Çıkışı bulamıyorum
Koşuyorum sağa sola
Ama daha korkunç yerlere daldım
Hiç gücüm kalmadı
Hem üşüyorum hem yanıyorum
Yardım diyerek inliyorum
Sesimi duyan yok
Sonunda karşıdan birkaç kişi geliyor
Onlar da bağırıyor derdime dert katıyor
Ayağa kalkıyorum devam ediyorum
Sonra bir çıkış görüyorum
Koşuyorum lakin gidemiyorum
Arkamdakiler tutmuş beni
Bırakın... bırakın ilacım orda diyorum
Hala beni kınıyorlar
Hala zulmediyorlar
Dert ne bir kınanma nedeni
Nede bir utanç simgesi
Dert yalnız dünyanın amacını belirleyendir
©flanmaniez
F