Ağlamaktan nefesim kesiliyor
Yalnızlık üzüyor
En çokta
Kimsesizlik koyuyor insana
Düştüğünde kaldıranın
Üzüldüğünde teselli eden
Hiç kimse yok
Hemde hiç kimse
Yalnızlık çok farklıdır
Sadece yaşayan bilir
Geçmeyen yarasını
Kapanmasıda uzun sürer
İnsandır tek ilacı
Ama insan alışıyor
Bu bitmez acıya
Uzun sürer çekilen acısı
Ama çare kalmadığında
Alışmak gerekir
Kamçılıyor yaşayan insanı
Tek faydasıda bu herhalde yalnızlığın
G