Yok olmaya yüz tutmuş hayallerimiz
şimdi kalmaz mutlulukta sevincimiz
hayaller kurardık dalıp giderken yâ
mazi olur geriye kalan ömürlerimiz
sustu gecenin şafağı ay karanlık
gündüzüm doğmaz yine yalnızlık
garip bir haldeyim çok yoruldum
yitirdim içinde umutlar dağınık
nerede diye sorarım kendime
onca yaşanan talihsiz ömrüme
yalanmış meğersem yazık oldu
terkedilmiş gibi yalnızca ölüme
çare bulunmaz dertler yer beni
ihanet çoğalır ve bu hüzün denli
can pazarı kurulur herşey dahil
zaman geçer su durulmaz gayri
zincir vurdu nefsi haktan yana
kor oldum ateş külleri yâr cana
savurur seyri aynı kalır bilirim
bir gülüp bir ağladığımız yarına
güneş doğup battı aynı zamanda
düştüm çıkılmaz dar bir aralarda
soğuk karanlık göz gözü görmüyor
uzattım ellerimi tutan yok burada
(yıllar geçse bile hep bekleyeceğim
anladım ki yalnızım yalnız öleceğim)
C