Ölüm üstüne, bir iki misafir kişiliğiz.
Yalnızız ve bizi sokaklar seslendiriyor.
Sonumuz yakın ve tanrının elindeyiz.
Bazen en değerlilerimiz bile bizi terkediyor.
Umut arıyoruz gelecek yarınlar adına.
Bir el uzatan olsa, sımsıkı sarılırız.
Bu yollarda, insan kendini üzüyor aslında.
Herkes gider, yine yalnızlığımızla kalırız.
Şiirlerim, yaşamla mücadele ederken,
Gözlerim yine pınarlarından yaş döküyor,
Sen sebepsiz yere böyle terkederken,
Bu şair, genç yaşında neler görüyor.
Uğurladım değer verdiklerimi, mutsuzum
Yüzüme vurduğun o tokatta kalan izler.
Bir çaresi yok ve ben artık umutsuzum.
Hep mi acılar içinde boğuşuruz bizler?
©ggurkann
G