Her yüzüme güleni dost sandım,
Kara günde hep yapayalnız kaldım ben.
Yanımda kimse yok beni teselli eden,
Anladım ki fayda yok yüze gülen kişiden.
Sanarlar ki yalnızlık insana iyi gelir
Iyi gelse ne güzel sadece acı verir
Insan tek başınaysa bu dünyada delirir
Şu üç günlük hayatım oldu bana hep zehir.
I