Yine oturuyoruz yalnızlığım ve ben
Sessizliğin çığlıklarını dinliyoruz beraber
Kalkıp, bol şekerli kahve aldım içerden
Nede olsa usandım acı ve kederden...
Yine oturuyoruz yalnızlığım ve ben
Yaptığım hataları düşünüyoruz gizliden
Acaba şansım olsa yaparmıydım yeniden?
Düşündümde, pişman değilim hiçbirinden
Yine oturuyoruz yalnızlığım ve ben
Hiçbirşey beklemiyoruz kimseden
Herkes sessizce çekip giderken
Ben kalbimi fırlatıp atmak istedim göğsümden
Yine oturuyoruz yalnızlığım ve ben
Duruyoruz öylece gülümsemeden
Biri olsada dinlese beni, sözümü kesmeden
İçimi döksem her zaman susan ben...
Yine oturuyoruz yalnızlığım ve ben
Her zamanki gibi güneşi görmeden
İnce vücudum soğuktan titrerken
Ah çıkabilsem bu karanlık geceden...
©edebiyatca
E