“Yalnızlığıma bir mutluluk borcum var”
ne zaman öderim bilinmez.
..
Yine bu saatler hiç unutmam
birer kadeh hüzün masada
içiyoruz..
Mezeleri yalnızlığım hazırladı
sakilik bana kaldı.
Sek atıyor yalnızlığım
ayağa kalkıyor, oturuyor
Yalnızlıktan bahsediyor yalnızlığım
derin bir iç çekiş
sonra gürültülü bir sessizlik
susuyoruz..
Gözlerini kaçırıyor yalnızlığım
konu sevdaya gelince.
Ben kadehleri dolduruyorum
yalnızlık çakırkeyf
ağlıyoruz..
(m.gzlk)
©azores
A