Hiç kimseyi rahatsız etmek için gelmedim,
Bu dünya, nice yüklerin ağır ve derin
Kendi sessizliğimde, gölgeler içinde kaybolan,
Kendimle savaşan bir rüzgar gibi esen.
Kabristanımda uykusuz geceler uzar,
Sessiz çığlıklar, içimde yankı bulan
Her bir mezar taşı, hatıralarla dolu,
Beni rahatsız eden yalnızlığım, ağır ve soğuk.
Bu bedende *****mışım, zincirlerle bağlı,
Ne dışarda bir umut, ne içerde huzur,
Kendi karanlığımda, sessiz bir yankı,
Kendimi rahatsız ederim, her adımda bir mezar daha.
Bu dünya, geçici bir rüya, bir sınav,
Hiç kimseye yük olmamak için geldim,
Ama bu kabristan, ruhuma pranga,
Kendi mezarımda sessizce kaybolurum, silinirim.
©hasanbey.
H