ustam..
tütün kokan parmaklarla yazıyorum
sana bu yalnızlığı
karanlığın kalbinden
ilk kez duyduğum bir türkünün ardı sıra
susuyorum
nefesim
kesik
boynuma yılan
sesim bana yabancı
nereye dönse başım
kime değse aklımın nazarı
muamma içre bilmece
bilinmez
burası günlerdir gece
kazıyorum toprağı tırnaklarımla
düştüğüm yerde
adam boyu ölümler arasında yaşıyorum
"iyiyim" demek için soranlara
onlar inanır
sen sormazdın
içimin karanlığına
eğilip
Allah derdin
Allah!
Vaadinden dönmez.
Y