Kalabalığın etrafın da anlamsız
bakışlar arasında küçük bir çocuğun
umuduydum. Sağına soluna bakınırken,
bir anlık dalgınlıkla elini bırakan annesinin kaybetme korkusuydum bulduğunda
Elini yeniden sımsıkı tutan umudu,
Silim silim yağan yağmurdum...
Semalar da bulut üzerinde sırılsıklam
ıslandım. Oynarken mavilikler arasında
Ay ile yıldız da huzur buldum tozpembe
Hayallerim de dolanırdım bir garip
Aşk istanbul masalı tadında
hikayeler dinledim...
Ters istikamete doğru eserken
rüzgardim liman arardım gideceğim.
yöne doğru dere tepe uçarken
yaralı bir kuştum kanat çırpan
özgürce arşa kadar yükselirdim bazen
korkusuzca aşağı inerdim...
Sonra baş aşağı tökezlerken
bir ağacın gölgesine yaslandım.
çürüttü sırtımı bilemedim...
Yarım kalan şiirdim.
Mektuplar da yazılmayan pullarım
döküldü yere sevgiliye ulaşılmadan
son buldum.! sonunda adresi
bulamadım.
Gülü için de sarılıydı kalemin ucunda
iken mürekkebim akmak üzereydi.
hep damla lar uzayıp giderken yollarda
mesafeler ard arda uyku tutmayan
geceydim.Beklerken seni sürekli
pencere kenarında nöbetçiydim yarını
olmayan günaydındim sabah uyandım. sessizlikte sükut ederdim.
En çok ta seni özledim...
©ebrulimsi_
E