Kalabalığın etrafın da anlamsız
bakışlar arasında küçük bir çocuğun
umuduydum. Sağına soluna bakınırken,
bir anlık dalgınlıkla elini bırakan annesinin kaybetme korkusuydum bulduğunda
Elini yeniden sımsıkı tutan umudu,
Silim silim yağan yağmurdum...
Semalar da bulut üzerinde sırılsıklam
ıslandım. oynarken mavilikler arasında Ay ile yıldız da huzur buldum tozpembe Hayallerim de dolanırdım bir garip
Aşkın istanbul masalı tadında hikayeler
dinledim... Ters istikamete doğru eserken rüzgardim liman arardım gideceği
yöne doğru dere tepe uçarken yaralı bir kuştum kanat çırpan özgürce arşa kadar
yükselirdim bazen korkusuzca aşağı inerdim... Sonra baş aşağı tökezlerken bir ağacın
gölgesine yaslandım. çürüttü sırtımı bilemedim...
Masa üzerinde yarım kalan şiirdim.
dizeleri ıslak
Mektuplar da yazılmayan pullarım
döküldü yere sevgiliye ulaşılmadan son
buldu hasretlerimin ucu yanık
adresi bulamadan uykuya daldığım
taze gülü için de sarılıydı bahar
kalemin ucunda mürekkebim akmak
üzereydi. kan revan
gözlerim den taşan sayfalar da seni temsil
etmişti
uzayıp giderken yollar damlalar arasında
yollar usandı
uyku tutmayan geceydim.
Beklerken seni sürekli pencere kenarında nöbetçiydim yarını olmayan günaydındim sabah uyandım. sessizlikte sükut ederdim.
En çok ta seni özledim...
istemem kimseyi gitme sen işte orada kal
sol yanımda
©ebrulimsi5
E