Duvarların karanlığı siniyor üzerime
Boşluğun da boşluğundayım adeta
Içime sinen ürperiş,
Yüzümdeki endişe,
Kalbimi sarıyor bir velvele
Çıkamadıkça daha çok batıyorum
Yalnızım, çevreden soyutlanıyorum
Kendimden bile mahrumum
Aynalara bakmıyorum
Yalnızlıktan bile yalnızım
Ruhumu dahi hissetmiyorum
Tek sahip olduğum yalnızlık sanırım
Fazlasına sahip olamıyorum
©edanur
E