Üzerime annemin ördüğü çizgi desenli
kahve rengi battaniye, ve kalem kağıt alsam yanıma,
şiire dayasam sırtımı diyar diyar dolaşsam... nereye olursa işte çayır çimen vaha,
Deniz kenarı ya da ıssız bir ada...
taşınsam yalnızlığımla hemen şu anda.
Şiiri demlesem bir kaç kelime düşse düşse yürekten lal olsa. damla damla süzülse de gözlerden her katre,
Güneşe sarılsam aya tutunsam... Bulutta kalsam..şimdi düşlediğim ahuzar, nerede
duymak istediğim cıvıl cıvıl kuşlar,
Etrafım da söylenen şarkılar...aşkın mealini kaldırdım rafa sevda askıda yalnızlığımla...
başbaşa bir süreliğine de olsa burada
herkesten uzakta kimse kıramaz beni.
incitemez ki tazelendim sanki mis gibi
Nergisler akasyalar bomboş sokaklar.
Kaldırımlar güven boşa, çıkmış şüphe heva hesaplar kitaplar hiçbirzaman tutmamış ahir zamanda..
©ebrulimsi_
E