Gecenin sessizliği ve karanlığı,
Ölü toprağı gibi çökmüştü üzerime.
Akrebi kovalayan yelkovan gibi
Umutla aydınlığı bekliyordum.
Vakitsiz gidişler derin yaralar açtı yüreğimde.
Köşeye sıkışmış mahkum gibiyim
Güneşe ve özgür kalmaya hasret.
Bir damla umut yeşertecek ümitlerimi
Derinlerde çok derinlerde olsa bile...
©osman5841
O