Bir fincan kahve ve bir masa
Masada fincanla karşılıklı tek başına
Zaman geçsede yoktur önemi
Ne hasretlik vardır ne özlemi
Yaşarsın tek başına yalnizlikla
Kahveden uçan buhar titrer giderken
Bir bakmışsın yok olur gider uzaklara
Bulut olmuştur semada yükseklere
Yaşamın böylesi güzeldir tek başına
En güzel andır yalnızlık adına
Ne başın ağırır ne acır sessizlikte
Salarsin hayatı yaşamı bir anda
Akşam olur yatar dalarsin uykuya
Sabah olur sarılırısın yaşama
Bir yanında sahil bir yanında masa
Yaparsın kahvaltini yalnız bir başına
En güzel yaşam budur tek başına
Kimse karışmaz her yerde sana
Düşünmez bile kimse yokluğunda
Yalnızlıktır seni mutlu eden aslında
Bir varsın bir yoksun bu dünyada
Zaman fısıldar bir gün kulağına
Elveda dersin yaşarken topluma
Sana koymaz bile ayrılık olunca
Sen zaten alışmışsındır yalnizliga
Yaşamın ta kendisidir yalnızlık aslında.
©şair35
Ö