Zamansız bir zaman,
Kalbimde boşluk.
İnsanlar görür neyi?
Benden habersiz.
Sanardım kalbim çarpıyor,
Meğer sadece durmuş.
Ömrümdeki güller,
Yavaşça soluyor.
Karanlık bastı üzerime,
Kara bulutlar indi.
Oysaki kimse dememişti,
Hava bulutlu olucak.
Yalnızlık insana neyi hatırlatır?
Kendinin istenmediğini mi?
Kalpteki yaralar büyür,
Göze çarpmasada,
İnsan insandır sonuçta.
Gözünden düşen her damla,
Bir acısını anlatır,
Her gülümsemeyse farklı mutlulukları.
Kalp çiçek gibidir,
Sularsan açar,
Sulamazsan açmaz.
Yalnızlık insana neyi hatırlatır?
Kalbinin solduğunu mu?
Yoksa istenmediğini mi?
©eferdem
E