Tanrının bana bir hediyesidir bu yazdığım,
İsmini Süveyda koydum ve kimse bilmez
Onun için doğrudur kuyular kazdığım.
Ama ne yapsam da oraya hala girmez.
O kuyunun adı, yalnızlık. Sadece ben varım,
Misafirim yok, çünkü insanlar şeytandır.
Ben boşluktayım ama o benim tek yarım.
Sen herkese güvenerek hala kendini kandır
Vuslat beklerken mihman kapıya gelmiş,
Ben bunu yazarken biraz da gözlerim doldu
Yalnızlık kuyusuna Süveyda güller serpmiş
Ama her biri önüme düşmeden yok oldu.
Şimdi o kuyudan ben nasıl çıkabilirim?
Diye düşüne düşüne olanları da kaybettim
Peki bu dünyadan ne yapsam kaçabilirim?
Sanırım ben kendime biraz ayıp ettim.
©ggurkann
G