Bazen hüznüm ağır bastığında, dağlar bile alçalıyor acılarımın altında.
Sanki bir uçurumun ucundayımda, hayal kuruyorum, öyle uzun bir boşluğa.
Düşünüyorum insanları, hatta her şeyi.
Dost bilip ömrümü adadığım, sahte karekterleri.
Değer verdiğim için kaybettiklerimi.
Bana kalan, bu hayatta kederden başka ne oldu ki, ne oldu ki.
Bir ömür yanındayım, sözünü verip gidenler.
Çok geç anladım, bir günlükmüş o sahte samimiyetler.
Söyleyin bana: bir ömür çıkarlarla nasıl geçer.
Sakın unutma insanoğlu, beni prangalayan yalnızlık, bir gün senide kelepçeler.
"CCÖ"
©derthane
D