A

Yalnızlık sarayı

Dost bağında yitirdim bin çiçekli goncamı,
Gönül mülkü viran oldu, kaybettim baharı.
Meclis-i ahbâbda yoksun, viran gönül sâkini,
Gözyaşında boğuldum, bulamam bir yârı.
Bir zamanlar gülşen idim, şimdi âh u feryadım,
Erenler terk-i diyar etti, hüzün doldu kârı.
Nicedir garip kaldım, sahilsiz deryalarda,
Vuslatın hayalini kurarım, yıldızsız havalarda.
Bâd-ı sabâ da yâr değil, yâdigâr anıları,
Dil-i müşteki feryad eder, özlem dolu ânı.
Her nefeste, her demde adını anar kalbim,
Bu dünyada yadigar, bir dostun gölgesi var.
Lakin ey sevgili dost, unutulmaz bil ki sen,
Hatıralar yâran oldu, sen de daim içimdeysen.
©aliercan