M

Yalnızlık Sürgünü

Karanlık bastı sokakları,
Caddelerde ıssızlık.
Ben yokum sokaklarda, caddelerde.
Yapayalnız ve terk edilmişim.
İnsanlardan uzakta bir devim.
İnce bir gül tutuyorum elimde;
Kocaman bir kuraklığın ortasında,
Sükûn elçisine fikirler sunuyorum.
Kocaman bir çölde gibi
Susuz kaldım,
Kurudum, soldum, bittim.
Güneşin altında, eridim.
Ve şimdi,
İnsanlardan uzakta bir devim,
Karanlığı kokluyorum.
Elimde çiçeğim ve ben,
Sokaklar ve caddelerde yokum.
İnsanların elleri üstünde,
Yavaşça tabut tahtında,
Adeta uçuyorum ama;
Bir körlük gibi
Karanlık her yanımda şimdi.
Ve ben, insanlardan uzakta bir devim.
Hicran çölünün yalnızlık sürgünüyüm.