Uçsuz bucaksız yalnızlıkta dolaşırken,
Düşlerim dökülürken yıldızlarla boşluğa,
Çaresizlik kucaklar beni sıkı sıkıya,
Kalbimde bir yangın, yüreğimde bir özlem.
Gözlerim bulutlarla dolar, yağmur olur içimde,
Gecenin sessizliğinde kaybolur sesim,
Yıldızlar şahit olur bu çaresiz serüvenime,
Üzgünüm, yalnızlıkla baş başa kaldığım anlarda.
Gökyüzüne bakarım, yıldızlara söylerim derdimi,
Dinler mi bilmiyorum, ama içim rahatlar biraz,
Belki de bir umut saklıdır bu sonsuzluğun derinliklerinde,
Belki de yalnızlıkla yüzleşmek, içsel bir yolculuktur.
Üzgünüm, çaresizim, ama yıldızlarla dostum,
Gece benim kara örtüm, yalnızlığımın yuvası,
Belki bir gün, bu uçsuz bucaksızlıkta kaybolur giderim,
Ama şimdi, yalnızlıkla dans ederim, yüreğimdeki sızıyla.
©aliokka
A