Sonsuz yalnızlık içinde kaybolmuşluk hissi,
Gözlerimdeki yaşlar, geçmişin gölgeleriyle dolu.
Sevgi ve nefret arasında bir dans,
Kalbimde bir karmaşa, içimde bir özlem var.
Karanlık gecelerde sessiz çığlıklar yükselir,
Yalnızlığın soğuk rüzgarı, içimi dondurur.
Her hatıra bir yara, her anı bir hüzün,
Geçmişin gölgelerinde, umut ışığı ararım.
Hüzün ve yalnızlık, yüreğimde bir iz bırakır,
Her adımda karanlık, her düşünce bir sızı.
Ama belki de bu karmaşa, bir gün aydınlanır,
Ve yalnızlıkla dolu kalpte, sevgi bulur bir yol.
©hasanbey.
H