Zaman da yorulan elvedalarıma ettim veda
Ruhum vücut karavanın da ölüm ileride.
Bunlar sessizliğe boğulduğum hoş bir seda
Körpe kalbimle ısttım suları da selleride.
Bu acı seansı, bir dostumun hediyesi,
İnsancıl yanını kısıtlayan bir kişiden.
Yazdıklarım bir karamsarlık kafiyesi.
Bir pay çıkardım, çığlığımın sesinden.
Yanıma aldım kendimi, yalnızlık yolunda,
Bu yolda gördüğüm herkesin adı yabancı,
Hep neşe ve derin bir sancı var sonunda.
Kaçtığım diyarlar da ben yabancı bir hancı.
Öldürdüğüm hislerimde parmak izlerim,
Kaybettiğim duygularım hala bulunamadı.
Kimseye anlatamadığım o ıssız gizlerim.
Hâlâ bu nefretle bakan çocuk, uslanmadı.
©ggurkann
G