Bu şiir askerlik ve şehadet sevdalısı devrem Mehmet Yamalı'nın şehit olduğunu gördüğü rüyasına ithafen yazılmıştır.
Hep derdi ah nasip olsa şehadet..
Çıkıverdi seferberliği davet..
Taştı içindeki en asil hasret..
Hiç durma al tüfeği iştirak et!
Bitti intizar, artık kavuş Mehmetçik!
Kınalı saçı, ana dualı silah kuşandı..
Eş, dost, sevgiliden helallik alındı..
Onun arzusu ne şöhret, ne şandı..
Bilirdi şehit kanı en şerefli kandı!
Koş zafere, en önde savaş Mehmetçik!
Çıktı meydan-ı harbe tüm düşman ürktü..
Küffarın gözüne, o aslan gözüktü!
Eş-Şehid'den gayri sevgi ona yüktü..
Her Allah dediğinde bir sancak düştü..
Şanlı dizlerinin üzerine çöktü..
Bayrakta al kan ol da gel Mehmetçik!
Kalktı yeniden ayağa, ses seda yok, baktı etrafına..
Önünde ve arkasında bir diri yok, koydu kılıcı kınına..
Bir adam gördü, yöneldi ona, tırmandı tepenin yamacına..
Vardı adama, aynı kendisi ama yeni basmış otuz üç yaşına..
Düştü ardına, aştı tepeyi bir cennet vadi çıktı karşısına..
Bilseydim daha önce gelirdim dedi, bir damla düştü yanağına..
Herkes ağlasın, bir sen gül Mehmetçik!
Dönüp dünyaya bir cennet daha almalı!
Her yamalı Mehmed'e bin destan yazmalı!
Ol vatanın hamalı, olsan da elbisesi yamalı!
Seni Hazreti Hamzaya komşu yapmalı..
Cennette içtima var, yetiş Mehmetçik!
©İbni Rihh
İ