Yan evde bir çocuk vardı her sabah dışarı çıkar oyun oynardı...
Selam verirdi herkese...
Bakkala...manava...markete...
Öyle erken uyanırdı ki...
Kim bilir...
Belki...belki...sabahları Gökyüzünü o boyardı...
Diye düşünürdüm...her onu gördüğümde...
Hiç tanışmadım o çocukla...
Utandığımdan,korktuğumdan değil...
Sadece...sadece öyle gizemli kalsın istedim...
Çünkü...çünkü benim için gizemli kalanlar...
İhanet edenlerden daha güzeldiler...
©aygüneş321
A