Sevdanın kapısına vardım, kilitliydi, giremedim,
Ümitlerimin ateşi, yüreğimi yakıp kül etti.
Bir güzelin gönlüne sultan olmak istedim,
Fakat utangaç kalbim, bu isteği dile getiremedi.
Kararsız adımlarla dolaştım sevda yollarında,
Bir türlü bulamadım o güllerin kokladığı bahçeyi.
Ah be gönül, yine yaktın beni bu ateşle,
Yalnızlığa mahkum ettin, bu çaresiz bedeni.
Gözlerimin önünde canlandı o güzel yüz,
Kalbimi sızlattı, yaktı bu hüzünlü ses.
Ellerimi uzattım ona sevgiyle,
Fakat geri çekildi, gitti sessizce.
Kaldım ben tek başıma, karanlık bir gecede,
Yalnızlığım çöktü üzerime, ağır bir perde.
Gözyaşlarım aktı sessizce, karanlığın içine,
Sevdanın ateşi yaktı kalbimi, sonsuza dek silinemeyecek bir iz bırakarak geride.
©hasanbey.
H