Duvarlara asılı sevgiler,
Gönül semtine inmeyeli çok oldu.
Bu bacadan daha çok duman türer.
Şükür ki canımız sağ oldu.
Sobanın kömürü mü kalpler ?
Yoksa bir yanmakta mı korkusu ?
Tutuştu içimizde volkanik ateşler.
Yinede dindirmedi bir su kuyusu.
Ferah bir can denizi ufuğunda hayaller.
Gelmiyor çiçekler kucak dolusu.
Ne sözler, ne heceler, ne de şiirler
Bir tebessümde aradık bu huzuru.
Nur Aleyna Ç.
R