Yandı yürekler
İnsan oğlu taşda olsa yüreği
Ateşinde suda yandığı gündü
Üzüntü,elem insanlığın gereği
Canın son nefesi verdiği gündü.
Uçanı var sürüngeni koşanı
Yenisin bulmayan giyer doşanı
Aramayın dışarıda düşmanı
Sinsinin içimiz ezdiği gündü.
Manzara yeterdi görüntü enfes
Yaprağı oksijen insana nefes
İnsan kalıbında üzüldü herkes
Havasız ciğerin söndüğü gündü.
Yuvasız kuş perişan açsa ineği
Küle döndü yurttaşımın düneği
Devletim gücüyle yapar gereği
Milletin umutla sorduğu gündü.
Allahım tattırmasın bir daha
Yakanları havale ettik Allaha
Tedbiri alak bırakmıyak Allaha
Kalbin yakarışı gördüğü gündü.
Cengiz DURMAZ
©cdurmaz.33
C