Bir dizi yılgı var omuzlarımda
Hep yanlış durakta inmenin bedeli
Hepsinden öte bilgeliğim var bu yolda
Hocam nam-ı diyâr tecrübeydi
Kırılıp dökülmüş gönüllere kucak açmanın bedeli
Gönül açtıklarını sevmenin ederi
Sevdiklerine güvenmenin eseri
Kanaması durmayan yaralar idi
Yandım defalarca yandım
Her tutulduğuma kandım
Bir gülümsemeye bütün yolları aştım
Gene düştüm derde kalakaldım yaralı kalp ile
Acımasızlaştım, hissizleştim, duygusuzlaştım
Onlar gibi yozlaştım
Beni her yaralayandan parça aldım
Bir önceki yarayı onunla sardım
Her sarılan bezi bir kenara attım
Sonuç vakt-i israf ve mazi bir şişe rakı bir de yanan sigaram
M