Ve beklerken hayaller, içimden kan damladı,
beni ve gençliğimi bir anda yalanladı.
Ben sonsuzlar içinde küçük bir kulübeyken,
beni yalnızlığımdan başka kimler anladı?..
İnsanlar hep böyledir, biri ger, biri gider...
Bütün mutluluğunu bir anda zehir eder.
Başından anladığın meseleyi zorlama,
her hareketin seni bir anlık hasta eder...
Ne travmadır ne başka, nasıl anlatılır ki?
Bir insan şu hayatta kaç kez aldatılır ki?
Peşinden gitmediğin sokakları bulmuşsun,
Kalbi ağlamayanlar nasıl ağlatılır ki?..
Sessizliğim, gecenin hadsiz yansımasıdır.
Bir anlık gaflet bile, bunun patırtısıdır.
Ne hayaller gizliler, saklılar yasaklılar,
kabuksuzlar uzaklar, bunun yansımasıdır...
©lahuting
V