Fırtınalara direnir de bu sarı yapraklarım.
Afitap bakışlı bir hercai'ye dökülür.
İçimi kemiren bu zalim tahta kuruları,
Ömrümün baharını çaresiz öldürür.
Yüreğimden tonlarca gökyüzü,
Ciğerlerimden sevda dökülür.
Gözlerim, okyanuslarca çağlar her matemde,
Ruhum; sözlerimden yavaşça sökülür.
Ahir günlere kalmış bir top canız hepimiz.
Herkes pak, tertemiz.
Madem ki hepimiz birer Mesih'iz,
Neden deliktir bir cebi, neden yangın yeri yüreğimiz.
©bilaloruç
G