Ben İnsandan anlarım, hiç yanılmam diyordum.
Kimse Aklımı çelmez, diyerek atıyordum.
Şu iyi, bu çok kötü, raporlar yazı yordum.
Ne yazık ki herkesten, daha beter yanıldım.
Ben İnsan sarafıyım, uklaca diyor dum.
Herkesten çok kendimi, Akıllı sanı yordum.
Aklıma güveniyor, Nefsime kanıyordum.
Ne yazık ki, Ahmaktan, bin beter kandırıldım.
hazni çetin
©haznicetin
H