Gel yârim yüz sür şu gönlün duvarlarına
Esamesi kalmaz sanardım yarım kaldık baharda
Sarılırdık yanlızlıgın külfetsiz bahtına
İnkar edenlerin illet sıfatlarına
gökyüzüm günyüzüm güneşim ayım
getir hüznü günahı ben taşırım
ey gafil hüsran gözlerin
taş parçası sandığın kalbim le özledim
özlemim dağları taşları serdi gül tenine
gün beklerken güz oldun gözlerime
bağır çağır nereye kadar aşkı yazan ellerime
sevdiğim kadın nefretle bakar
ona olan çaresizliğime
yapma senin yaptığın cimrilik
tüketdin kelimeleri yokluğunda tükendik
kahırlı bir yaz akşamında
sen çekip giderken resmedildik.
Bağışlanmayı bekleme sensizlik sanatdır
Ülkü bilmeyen insanlara
Yanlızlıgımı yaşatdır.
©atilla0330
A