Bazen rüya dağlarda, bazen ortada,
Bazen insan cennete yükselir, bazen iner.
Bir saat boyunca odada tek başına otururken,
İnsan yüz yıllık acıyla yükümlüdür.
Duvarlar yükseliyormuş gibi,
Kulaklarınız çalıyor, kalbiniz atıyor.
Kendi dumanınıza alışkınsınız,
Ağlamalar gözlerindeki soruya geri döner.
Bir insanı çabucak yorucu düşünceler,
Acı çeken ve yutan bir adam.
Kendisinden başka kimsenin olmadığı yerde,
İnsanlar insan olduklarını unutuyorlar ...
©lovely.012
L