Umutlarımız tek tek soldu,
Bu zihin hayal kuramaz oldu,
Büyüdük kaderin tokadını yiyerek,
Yüzümüze güldü güzelim felek
İnsanlarda aramıştım gerçek huzuru,
Sonradan fark ettim düştüğüm çukuru,
Kimsenin duygularıyla oynamadık ama,
Hayat yazdırdı bu sayfalara...
Yarınları beklemekle geçiyor ömrümüz,
Kalbimizi sıkıyor, yoruyor hüznümüz,
Tam doğrulacakken bir tekme geliyor,
Dost dediklerimiz kuyumuzu kazıyor.
Sanırım içimde birikmişler çok,
Derdimi paylaşacağım kimsem yok,
Aradıkları sürekli oldu menfaat,
Çok değer verdik, bizde kabahat.
©m.emin
M