Bazen camlara düşüyor bakışlarım yağan yağmur da
Neden diye sormak gelmiyor içimden ya Rasulallah
Nasıl sorgularım ki kaderimi veren Allah iken
Ama en çok Sana olan hasretim duruyor yastığımda
Karanlık gecelere Sen'sizliğin ağrıları çarpıyor
Düşüncelerim o kadar saf ki sadece ağlıyor...
Ağlıyor ve çok ağrıyor kalbim ya Rasulallah
Bazen de Sana olan hasretim fırtınalar koparıyor
Gecenin her karanlık adımında arıyorum Seni
Bazen bir sokak başı bazen bir köşe dönemeci
Sanki karşım da birden Mekke sokakları belirecek
Ve sanki Sen ümmetim diye gülecekmişsin gibi...
Ama olmuyor ya Rasulallah beni bırakmıyor yanlızlık
Sensizken bir türlü inmiyor yakamdan karanlık
Karanlık dar geçitler sardı Sana varan yanımı
Sanki görüversem Seni bitecek bu amansız hastalık
Dünyamın her yanını sarmış iken Sensizlik ayları
Ben Senle geçecek bir saniye hasretiyle yanarım
Öyle bir yanarım ki kor olan ateşim gül kokar
O an belki Senin mevsimine ağlaya ağlaya uçarım
Belki fırtınalar alır da savurur Senin mevsimine
Ateşim kor olmasa da kül olur Sen'in hasretine
Belki hadran yağmurları söndürür içimi
Ama ben sönerken aleme Sen bir kere bana gülümse
Kefenim ellerden kayıp düşerken toprağın derinine
Ruhuma Sen yol göster taki varsın Sen'le mahşere
Öyle ki ışık olsun Nur'un aydınlatsın ya Rasulallah
Hem yoluma vursun göreyim hem dünya da kör olan gözüme
©gülvekül
D