İçimizde yanlızlık öyle büyümüş ki,
Değer görmenin ne olduğunu görememiş.
Kırdıklarım kendi içime batıyor içim kanıyor bu gecede,
Umut sanki, gelecek sayfalarda ama ulaşamıyorum ona.
Geceler neden daha uzun sürer ki ?
Bu kadar hüzünlü yazılarıma bakmayın,
Çok gülerim, güzel oynarım rolümü.
Sert rüzgarlar, karanlık geceleri severmiş,
Tüm gecelerim zifir oysa ki.
Ne zaman demir alsak ufukta yanlızlık bekliyor,
Unuttum mu çocukluğu! yoksa içimemi bıraktım?
Dün, bugün tekrarlanır mı, yoksa yarına baştan yazmak gerekir güzel olanları?
Zamanla geçer:
Tek geçen şey zamandır. Tıpkı çocukluk gibi.
Acı çeken büyürmüş, yalan çürürmüş.
©neverland
N