Bir gün bulutlar ıslandı
Kara bir gece şira yıldızının ardından,
Çiçekler yüreğini açtı yağmura,
sokaklar kül rengi toprak kokusu ölesiye,
perdenin sallanışında gözlerin hayali,
kulağımızda yamurun sesi öyle narin,
kuşların kanatlarını çırpışında sırıl sıklam,
belki hüzün yüklü bir veda töreni,
çamurlu yollarda ayak izleri ardında biz,
göçüyoruz hayattan usulca,
her adımda mezarımızı kazıyoruz,
sokaklarda koşturan çocuklarda arıyoruz bizi,
biz koşamıyoruz artık sevinçle,
çocukluktan kalma tek alışkanlığımız var
bugünde kaçmıyoruz yağmurdan,
yanağımızdan süzülen yağmuru içiriyoruz ömrümüze,
saçak altlarında yanlızlığımızı kutluyoruz, sanki birileri içtiği tüm sigaraları çiğerimizde söndürüyor
çiçek saksılarında söndürdüğü gibi,
yine ellerimiz çenemizde dinliyoruz yağmuru,
gök gürültüsünü bir kedi ürkekliğinde,
ellerimiz cebimizde yürüyoruz yan yana,
şarkılar mırıldanıyoruz o güne hasıl,
ressamlar süpürüyor dünyanın kirliliklerini fırçasıyla, yerine güzel olan ne varsa inşa ediyorlar,
oysaki kaybetmemeliydik güzel olan herşeyi,
kaybetmemeliydik büyüdükce,
birileri daha mutlu olsun diye
birileri yanmamalıydı
©bhti61
B