İç çekiyorum an ve an aksine.
İz'düşümünün orkestrası;
İstanbul kadar kalabalıkken
Sığınıyorum dar sokaklarına.
Dinlenen tüm melodiler;
Eti bükük birer mezar.
Kazma yolunda;
Kanatıyorum tırnaklarımı.
Birileri gözlerimi oyuyor,
Sana çıkan tüm mabed kapıları kırık.
Irak pencerelerin kilidini yutmuş;
Sevgiden bi'haber politikler.
Ve devrim adı altında;
Tutunuyorum saç tellerine.
Kalbin bir enkaz kadar dolu.
Sen
Soluk kulaklarınla duyamazken naraları;
Kanatıyorum her bir sesi, dilinden çıkan.
©ilgatimur
I