Biraz durayım şiir yazmayım dedim ama
Şiir benim içimde vazgeçilmez olmuş
Ekmek su gibi açım ona
Ben kendimi şiirsiz düşünemem
Yokluğu kanadımı kırar sakat olurum
Engeller çıkar önüme karanlığa boğulurum..
Bir ışık beklerim orda anca şiirle çıkarım o yokuşu..
Yüreğim de bu şiir aşkı var olduğu sürece
Ben kendi içimde var olurum..
Yazmak isterim her duygularımı
Mutsuzluğu neşeyi hatta nefreti
Ben bunları yazarken mutluluk kapıları açılır bana..
Her kapısında farklı duygular farklı heycanlar yatar..
Yeter ki içimizdeki bizi kaybetmeyelim.
Kaybedersek işte o zaman şiir diye birşey kalmaz..
Bizim elimizde can bulur o kelimeler
Hayat bulur sözcükler
Yol olur yol arayan kişilere..
NeFeS..
©kadereinat
N