Ü

yapayalnız

karanlıkta bir yerde *****ıp kalmışım seni düşünürken boğazım düğümlendi bir anda çaresizdim o an sen varken nasıl yok gibi olabilirdinki yoksa benmi yok saymıştım kendimi bir bir kapılar üstüme kitlenmiş gibiydi herkes sırayla terk etmişti beni bana uzanan bi el olmayacaktı artık pencereden bir umut ışığı mutlaka görünür elbet
©ümmüseleme