Bir taş var yolun ortasında,
Yapayalnız duruyor orada.
Kendime benzettim çokca,
Kalabalık arasında bile baş başa.
Seslendim duymadı beni,
Çok sertti dışı lakin içi yumuşak,
Tıpkı ben gibi.
Gittim aldım elime,
Ah ne güzel şey böyle.
Çocuklar dalga geçti benimle,
Bu abla deli galiba diye.
Döndüm dedim ki çocuğa,
Bilirmisin kim yaratmış taşıda.
Çocuğun asıldı yüzü,
Anladı değerini varlığında.
Bak dedim çocuğa,
Seni yaratan yarattı taşıda.
Çocuk geldi yanıma,
Ve usulca özür diledi bana.
Eğildim çocuğun kulaklarına,
Aferin sana dedim sessizce kulaklarına.
Dedi ki çocuk bana,
Razı olsun Rabb'im senden yana.
Amin dedim çocuğa,
Senden de razı olsun Rabb inşallah.
T