Yalnızım ve sana geliyorum Mehlika!
Aç yüreğini, sar beni acılarına..
Kırık düşlerine, yamalak gülüşüne..
Tüm özlemleri toplayarak yol aldım,
Ufuk ötesinde son soluğum saklanmış sende..
Keşmekeş dünyanın kibrini terk ediyorum..
Benden çalınan her şeyin peşindeyim..
Hıncım, acım, sevincim ve korkularımı özlüyorum..
Vakitlerin uslanmaz modunda yokladım kendimi,
Önce içimi sonra dışımı azad kıldım..
Bir mahşerin yakınına düşüyorum,
Kıyamet sonrasına yüklemişim düşlerimi,
Ve ben güneşin dudaklarında üşüyorum..
Alnıma aykırı fikirleri yazdım ,
Marjinal hislerimden dolayı kırgın duygularım..
Kaldırımlarda kır çiçekleri topladım,
Deste deste sundum yollarına..
Hep hayatımın göçebe yerinden konuştum,
Sözlerim aşinalı ama bir o kadar yaban oldu..
Kimsenin anlamadığı lisanı ezberlemişim,
Kendimi terk edişim bu yüzden garipseniyor..
Yeter artık Mehlika, aç yüreğini sana geliyorum,
Gönlüne sar ve öldürürcesine göm beni...!
©hayati_sdf
H