E

Yaprak Dökümü

Çerçevesi kırık bir hatıradan bakıyorum
hayata bir fotoğraf karesinde teselli bulsakta
Yarım kalanlara rağmen devam ediyordu...
Pulu dökülen mektuplara içini döktüğün
Sevda kuşun kanatlarında gizlidir.
Nefes alıp verirken bin kilometre
öteden bir yüreğe seslenirdi...
Bir dilek hakkı daha olsa yarın için..
kanatlarını çırpar yaşamak isteyen
umuda karşı direnirdi ...
Tozlu bulutlar ardına saklanmış
penceresinin buğusu ile savaş verdiği
Ağızdan duyulacak bir çift
tatlı sözle gelecektir kendine
medet umduğu bu sadece...
Şimdi yüreğim buruk yağmurdur...
Sulanmayı bekler...
Yapraklarına sığınan tek tek düşerken
damlaların son baharıdır.
Eriyip kül olan denizlerin
Avucunda gizlenen gök yüzünün mavisidir...
Sokak lambasının etrafında toplanan
Derin hissidir ayazı vuran gecenin.
soğuk meltemi sabah olunca elini
yüzünü yıkama hevesi ile şükür sunduğu
hayata tutunma çabasındaki
can havlidir...
Elini bırakmadığı toprağın mis
kokusudur duyulan,
Kefene sarılan elvedası'' dır bu
sonbaharın yapraklarına kavuşma
Arzusudur binevi...
©ebrulimsi_